Pokazywanie postów oznaczonych etykietą SJPW. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą SJPW. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 23 stycznia 2014

Info

Wiem, że informacje miały być już dawno temu, ale trzeba było rozważyć parę spraw.
Ale o co mi chodzi??
Otóż chcemy z Wolf zrobić pewien eksperyment.
Czemu akurat teraz??
Powodów jest kilka.
Ale głównym jest to, że liczba komentarzy i obserwatorów nas zniechęca. A wyświetlenia to już w ogóle koszmar.
Tak więc, co to za pomysł?
Cały projekt dzieli się na parę części, oto one:
1. Usunięcie zakładek z opowiadaniami.
2. Stworzenie nowych, osobnych blogów, na publikowanie opowiadań.
3 . Praca nad szablonami do nowych blogów (ostatnio trochę się "szkolę" w tym kierunku)
4. Praca nad nowym, innym blogiem, nie związanym z tematyką tego. ( ten podpunkt jest najmniej pewny, a blog jeśli będzie to wystartuje najwcześniej w kwietniu)
5. Rozdziały będą wstawiane po koleji od początku na przeznaczonych do tego blogach.
6. Istniejące już rozdziały zostaną dokładnie sprawdzone i poprawione.
7. Możliwe, że zostaną zmienione wątki pobocze, bohaterowie, bądź niektóre wydarzenia.

Wszystko powinno być skończone, do połowy marca, jednak niektóre rzeczy najprawdopodobniej pojawią się już w lutym.

Trochę tego dużo, czyż nie?
Jeśli masz jakąś sugestię, możesz się z nami skontaktować.

Ale mamy też kilka pytań na które prosimy odpowiedzieć.
1. Co uważacie o kącikach ze zdjęciami i rysunkami oraz przeróbkami? Zostawić je? Przenieść gdzieś? Albo może coś innego z nimi zrobić?
2. Czy ten projekt to wg dobry pomysł?
3. Co ci się u nas najbardziej podoba? Wiersze? Opowiadania (jakie konkretne) ? Przeróbki tekstów?

Kontakt mimo, że jest podany w zakładce to znajdzie się wyjątkowo tutaj.

Mail SJPW: sjpw.sjpw@gmail.com
Mail Wolf: shewolf127@gmail.com

Papa :)

poniedziałek, 6 stycznia 2014

Nr.44

Hej. Jutro będzie bardzo ważne info, a dziś wstawiam wam wierszyk. Troche podobny do 41, ale jest troche metaforą, więc myślę, że nie najgorzej ;)

Stolica szaleństwa.

Nie potrzebna ci żadna szkolna informacja.
Oto przed wami staje nowa generacja.  
Pełni pasji, pomysłów, szczęścia, szaleństwa i do życia ochoty.
Bawimy się stawiając własne domy, mury i płoty.
Twożymy granicę między dwoma światami.
Jedno jest wasze...
Drugie jest nasze...
Bo niby życie jest złe, ale nie gdy my twożymy swoje sami.
My ustalamy kodeksy i reguły własnej radości.
Może znasz to uczucie? Gdy ktoś ci łamie kości.
Nie? To się obawiaj bo z chęcią ci pokażemy
Nie ma problemu, skórę rozerwiemy.
Tak, jesteśmy szaleni, jak każdy patriota.
My to jedna wielka wojenna flota.
Zrobimy wszystko dla ojczyzny, naszego królestwa.
Gdzie nikt się nie wstydzi swojego szaleństwa.
Ktoś skomponuje nasz chymn, fajną i chwytliwą nutę.
Inny namaluje na wszystkich budynkach graffiti- sztukę.
Za nasz kraj, co Stolicą Szaleństwa się zwie.
Gdy je zobaczysz o jego wspaniałości przekonasz się.
Razem warjujemy. Robimy dziwne żeczy. Ale tak to ma być.
My mamy coś wiecej niż życie, bo my umiemy żyć.
Bo po tej stronie muru życie opiera się na szaleństwach,
Ale uważaj! Bo tego miejsca dotrą tylko ci o wyjątkowych sercach.
Tacy jak ci co ze mną zbudowali mur pomiędzy światami.
Aby był tu tylko ten kto sercem jest z nami.
Ten kto zrozumiał do życia sens i przeznaczenie.
Bo tylko tu spełnimy nawet najdziwniejsze marzenie.

wtorek, 3 grudnia 2013

Nr. 42

Ten wiersz sie nie nadaje na konkurs... tak więc miłego czytania :)

Let me to fight
Don't say that it's not right
You know that I'm fearless
My enemies are in sytuacion what is hopless.
You sayed "it's wrong path"
But I think that it's realy enought,
Of your stupid thinking about my live.
Next time, I promise, I will take a knife.
I realy don't know, who do you think you are.
But you have to know: you aren't a great star!
Currently you are like my mother.
You should chillout or something other.
Start to smile and don't say a lot to me.
Stop talking how to live, I'm free.
Now, I'm doing what I want to.
Here, I'm doing what I have to.

Konkursy

Hej!
Tu SJPW.
Przepraszam, że ostatnio nic się nie pojawia, ale staram się teraz wszystkie moje wiersze wysyłać na różne ogólnokrajowe konkursy itp. Jednak mamy dla was z Wolf małą niespodziankę świąteczną więc... bądźcie czujni ;)

czwartek, 14 listopada 2013

Nr.41

Jest to wiersz mówiący o chwili. Nie jest to coś czym można kierować się przez całe życie. Pamiętajcie!!!


Szalejmy
Znajdźcie dziś czas by domnie wpaść.
Będziemy balować i konie kraść.
Nie mówcie, że to zły termin dla was.
Bo każdy powinien mieć czas
By znaleźć liścik miłosny
I stać się radosny.
Śpiewać, tańczyć i czuć.
Myśleć, rozumieć i snuć...
Marzenia
Pokarzcie mi, że macie radość ze swego istnienia.
Skaczcie wysoko, wysoko do góry
Z marzeniem by dotknąć puszyste chmury.
Wygraj dziś miliard w totolotka.
Skocz na bangee i naucz szczekać kotka.
Puść do kogoś oko i niech jego w tym głowa.
By się domyślać czy ci się podoba.
Niech będzie to jeden z takich dni... no wiesz.
Gdy robisz wszystko co chcesz.
Olać zasady, olać całe prawo
I niech takich dni nie będzie mało.

środa, 13 listopada 2013

Nr. 40

[Przepraszam!!! Mam strasznie dużo nauki, przez co nie miałam czasu ostatnio nic wstawić :( ale spokojnie: siedzę ostatnio dla was do późna i piszę. Mam dzisiaj dla was coś odmiennego, niż zazwyczaj. Co? Przeczytajcie]

We
It's so scary night
No people, no light
This is the end of my dreams
Like for romantic films
It's time for stand on the ground
It's time for find the right land
For me and you, together
When we can stay forever
Then we will know
That we can' t go
Any where else
And we will stay there
With our love, together.
With our love, forever.

niedziela, 13 października 2013

Komputer już działa, jej !!!

Jak widzicie po nagłówku mój komputer został naprawiony i dzięki temu mogłam wstawić nowe rozdziały. Jeśli ktokolwiek to jeszcze czyta, zapraszam do przeczytania również tego :)
Wpadłam na pewien pomysł, który niedługo omówię z Wolf i może wcielimy go w życie, ale jak na razie zapraszam do komentowania i wysyłania waszych wierszy/ opowiadań na mail: sjpw.sjpw@gmail.com.

Całusy :*

PS: Spodziewajcie się niedługo wiersza.
 

poniedziałek, 7 października 2013

Nr.39

Wierzę
Jedni mówią, że to niemożliwe, nierealne.
Ja za to uważam, że to założenie jest fatalne.
Jedni mówią islam, chrześcijaństwo, a następni po prostu: nie!
Przecierz nikt z nas tak naprawdę nic o tym nie wie.
Nie możemy z góry zakładać, że to wymysł.
Wiecie co? To ja wam zdradzę moje poglądy, mój pomysł.
Ja po prostu i najzyczajniej wierzę,
Nie w islam, nie w chrześcijaństwo. Ja swoje myśli dzierżę.
Mam zwyczajną nadzieję, że tam ktoś, na górze.
Siedzi, pilnuje, ocenia i słucha na dużej białej chmurze.
Ale nie znaczy to, że jestem całkowicie przekonana,
Że uważam że tak jest i koniec. O nie, kochany, kochana!
Nie mam dowodów za ani przeciw, lecz dalej wierzę.
Z dnia na dzień na istnienie Boga szanse mierzę.
Jedno jest pewne, mam nadzieję, że nad nami czuwa on,
Że kiedy nadchodzi coś złego, to mówi temu zwyczajnie: Won!


Wirusy i takie tam :\

Tak wiem, że obiecałam rozdziały, tak wiem, że się nie idezwałam.
Jednak, życie czasem zaskakuje w niespodzianki, zwykle nie są to fajne niespodzianki :(
Leżę teraz w łóżku (23:06) i piszę posta z telefonu. Dobra zabieram się za wyjaśnienia. Kiedy we wtorek włączyłam komputer zaczęłam przed wystawieniem rozdzuałów czyrać je ponownie by upewnić się czy nie ma błędów (oczywiście, że były!) po jakiś 5-10 minutach komputer zmsię zawiesił. Zdziwiona wyłączyłam go przyciskiem (tak, wiem, że tak się nie powinni) i zaczęłam korygować wszystko od nowa (bo oczywiście się nie zapisało) i znów się zawiesił. Tym razem poprosiłam o pomoc mojego tatę (informatyka) i wtedy otrzymałam wiadomość, że mam zawirusowany komputer. Tak więc przepraszam, bo jak wiecie nie da się edytować stron na telefonie ;( 
Jednak może uda mi się znaleźć czas by pójść na przerwie do biblioteki i opoublikować te rozdziały.

PS: Mimo wszystko zaraz nowy wiersz :)

sobota, 28 września 2013

Nr. 38

Przepraszam
Błagam wybacz! No sory.
Nie chciałam skierować tego na takie tory.
Wybacz mi proszę, wiem, że to moja wina.
Uwierz, przykro mi. Smuci mnie twoja mina.
Pełna bólu, smutku, cierpienia...
Wiem, nie mam już tu nic do mówienia.
Może to koniec, może wszystko stracone.
Masz rację teraz pójdziemy każdy w inną stronę.
Ale mimo to będę stała na zozłączeniu naszych dróg,
Będę krzyczeć, skakać, a nawet trąbić w róg.
Abyś cofnęła się na moment i dała mi sekundę,
Ale już nie po to by wybłwgać następną rundę.
Chcę po prostu skończyć to z uśmiechem.
Czy to jest jakimś grzechem?
Chcę mieć czyste konto i tak iść w zdłuż drogi.
Wiedząc, że nie jestem dla ciebie jak okręt wrogi.
Tak więc zrób te pare kroków w tył, aż do skrzyżowania.
Będę tam stać, bo nie mam nic do bezczynnego czekania.
Pogódźmy się i spadajmy na swoje drogi.
Tak by nie podkładać sobie kłód pod nogi.

PS: Wiem, że miał się pojawić rozdział, ale...  nie miałam jak :(
PS PS: Oczywiście zamiast tego we wtorek sprezentuję wam za to dwa rozdziały :P
PS PS PS: Co myślicie o zrobieniu konkursu? Tak? No to dobijamy obserwatorów do 50 :D (dobra doba, do 30, ani trochę mniej )

czwartek, 26 września 2013

Nr. 37

Tracę wiarę, że ktokolwiek nas czyta ( wraz z tym pojawiają się wątpliwości co do wierszy), a tu nagle Amelia psze, że tęskni za naszymi wierszami :) No to sobie myślę: Skoro tak to niech będzie, macie tu taki o wierszyk 
A jutro spodziewajcie się następnego + nowy rozdział " W poszukiwaniu życia".

Kompleksy
Ma je dużo nastolatek,
Bawet czasem nie młodych matek.
Spojrzysz w tą sopojrzysz w tamtą.
Tyle z nas z nimi walczą.
Chcemy być lepsze i silniejsze.
Z niektórymi szanse mamy większe z innymi mniejsze.
Lecz jeśli spojrzymy w lustro i wyznaczymy sobie cele.
Dążymy do nich, nie ważne jak jest ich wiele.

niedziela, 8 września 2013

Nr. 36

Serce nie sługa
Otwórz swe oczy, zobacz co robię.
Jak próbuję ukryć, że wciąż zależy mi na tobie.
Wsłuchaj się i usłysz jak wymawiam twoje imię.
Uwierz mi, ja tego naprawdę nigdy nie zmienię.
Miłość nie znika, nigdy nie przestajemy kochać.
Mimo naszej woli nie przestajemy w duszy szlochać.
Możemy zmienić swój wygląd, zmienić przyzwyczajenia,
Ale jedno jest pewne: dusza nie jest do zmienienia.
To, że wmawiam sobie, że umiem bez ciebie żyć,
Nie znaczy, że te uczucia nagle, łaskawie zaczną gnić.
Wiem, że nie da się zmusić ciebie do miłości.
Nie zmuszę cię do czerpania z naszego spodkania radości.
Serce nie sługa, nie moja wina, że odpływam gdy cię widzę.
Kiedy nie moge cię dotknąć, przytulić, tego nienawidzę.
Chcę zmierzwić twe włosy i wplątać w nie swoje dłonie.
Przebyć palcami twoją twarzy, od brwi, po usta przez skronie.
Ale co poradzę, że jestem dla ciebie obijętna.
Jednak gdy w końcu się ogarniesz nie będę chętna.

niedziela, 1 września 2013

Nr. 35

Hi ludziska! Jak tam wakacje? Nam minęły troszkę smutno, bo nie było za dużo komentarzy :(
Ale dzięki za wielką liczbę odwiedzin. Macie tu nowy wierszyk w nagrodę :D

Słowa
Czasami po prostu wylatują z nas w rozmowie.
Innym razem najpierw przemyślamy je w głowie.
Są źródłami przyjaźni, miłości i zgody.
Niestety też wojny, walki i duchowej niepogody.
Mało kto pojmuje ich moc i możliwości.
Przyjaciela zabiorą i dadzą choremu radości.
Wystarczy tylko umieć się nimi posługiwać.
I większą wagę do ich mocy przywiązywać.
Wtedy nikogo więcej zranić nie uda się nam.

sobota, 31 sierpnia 2013

Nr. 34

Motyl
Delikatnie, po cichutku
Leci sobie powolutku.
Bez najmniejszego szelestu, czy dźwięku.
Przysiądzie na liściu, kwiatku lub pieńku.
Król gracji, wdzięku i szyku.
Ma różnych wcieleń bezliku.
Raz jako biały skromny występuje.
Kiedy indziej jako piękny paź królowej szybuje.
Wyjdź na spacer, choćby do ogrodu.
Może tam spotkasz tego członka królewskiego rodu.

wtorek, 27 sierpnia 2013

Nr.33


To koniec
Nie wiem czego nie rozumiesz.
Czego w słowie "koniec" nie pojmujesz.
Kiedy mówię: Nie chce nigdy więcej tracić na ciebie czas.
Ty ględzisz: Spróbujmy jeszcze raz.
 Kiedy daje do zrozumienia, że się nie udało. 
 Ty wmawiasz, że dałam ci czasu za mało.
 Zrozum, że winny jesteś jedynie ty.
 To ty w tej bajce jesteś ten zły.
 Na starcie byłeś taki wspaniały.
 Teraz nic z tego nie mamy.
 Ja dałam sobie dawno spokój z tobą
I znowu nie udaję i jestem sobą.
A kiedy ludzie się mnie o ciebie pytają.
Ja odpowiadam: Ludzie czasem się rozstają.
No, bo szczerze to nigdy nie byliśmy blisko.
 Po prostu wymyśliłeś sobie to wszystko.
 Miałeś swą szanse, poległeś w dwa tygodnie, czy prędzej.
 Jedno jest pewne: szansy nie dam ci więcej.

Nr. 32


Imprezowe szaleństwo
Wskakuje na stół w klubie
I tańczę tak jak sama lubię.
Nie słucham zasad i choreografii.
Mam swój styl i mogę zatańczyć nawet wśród mafii.
Faluję ciałem w rytm hip-hopu.
Czasem zapodają coś z genialnego rapu.
Nie obchodzi mnie, że inni się śmieją.
Gdy ich zaproszę do siebie na bar zaraz zwieją.
Nikt mi w tańcu nie podskoczy.
Żaden tancerz moich kroków nie przeoczy.
Nie znam cza-czy, fokstrota ani walca.
Bo ja swawolnie podchodzę do tańca.
Zawsze na pełnym żywiole i na poczekaniu
Zatańczę na scenie, na barze, w moim mieszkaniu.
Mam w nosie, że ci coś w tym nie pasuje.
Ja swój styl buduję jak mi tam pasuje.

 

Nr. 31


Pamiętajmy

Ludzie giną z dnia na dzień.
Pozostaje po nich pewien cień.
Skutki ich życia pozostawiają ślady.
 Czasem z ich zniknięciem nie dajemy sobie rady.
 Zostają ich stare rzeczy i zdjęcia.
 I pamięć o, której czasem nie mamy pojęcia.
 Nauki i słowa nam przez nich przekazane.
 Bądźmy dumni, że usłyszeć je nam było dane.
 Sprawmy, aby nasze słowa krążyły po osobach.
 Aby kiedyś pamięć o nas została w ludzkich głowach.

środa, 24 lipca 2013

Sorrka... Małe info.

No hej!

Chciałam was powiadomić, że pojawiła się nowa zakładka z opowiadaniem. Tym razem o... a zresztą zobaczie sami.

Przypominam o wysyłaniu własnych wierszy i opowidań na nasze maile (zakładka>kontakt).

niedziela, 21 lipca 2013

Nr. 30

Jeden krok
Może zniszczyć sens twego życia.
Jeden krok może zostawić plamy nie do zmycia.
Zepsuć wspaniałe, a stwożyć złe.
Czy tego właśnie któryś z nas chce?
Aby jedno złe posunięcie wszystko zpiepszyło
I aby niczego dobrego z góry nie było?
Musimy pomyśleć, zanim powiemy,
Odetchnąć, zanim w furię wpadniemy,
Posłuchać zanim odpowiemy.
Zastanowić się, czy na prawdę rozumiemy.

środa, 10 lipca 2013

Nr. 29

Książki
Marzena zapisane w małym tomiku
Wesołe, smutne, książek jest bez liku.
Uczą, bawią, straszą i otwierają oczy.
Dzięki nim mało w życiu cię zaskoczy.
Przygotują na rozczarowania i smutki.
Pocieszą kiedy masz dołek malutki.
Pokarzą jak piękne może być szczęście i miłość.
A poniewarz jest ich niezliczona ilość...
Możemy odkrywać czytając kolejne na nowo,
Prubując zapamiętać każde wspaniałe słowo.